ilk anneler günümüz :)))

ilk anneler günü sabahıydı.birlikte uyanmamız.güne babanla ve seninle başlamak en güzel hediyeydi.herşeyden güzeldi ikinizin gözlerindeki ışıltı ve gülümsemeniz.yanımda sağlıkla olmanızdı her günü özel kılan tıpkı o gün ki gibi.tam 2 çift kocaman kahverengi gözden çıkan neşeydi,sevgiydi hayatımı anlamlı kılan.hep istediğim hayallerimin ötesine taşıyandı gülüşlerinizdi.durdum ve öylece baktım ikinize ben dünyanın en şanslı insanı olmalıyım dedim kendime ve hergünün sabahında olduğu gibi o günde şükrederek kalktım yatağımdan iyi ki hayatımdasınız diye.

%3 lük dişimiz

dişlerimizde geldi.hoşgelmişler.sıkıntılı bir süreç sonrası kavuştuk artık onlara hemde çok hakettik.7 aylık oğlum dişleriyle tanıştı :))))ama bu tanışmada ilk dişimiz bize feyk attı.zira önden iki dişimiz yerine alt sağda azı dişimiz çıktı.doktor teyzemiz bunun insanların genelinde yaklaşık %3 ünde görüldüğünü endişelenecek bir şey olmadığını söyledi bizimde içimiz rahat etti.oğluşum bir hafta içinde ikinci dişinide patlattı bu sefer doğru yeri tutturduk.öndeki dişlerimizden biri çıkıyor diğer çocuklar gibi yani :)))))ezcümle oğlum her geçen gün hatta saat büyüyor.mucizemin heranı dahada bi keyiflendi.bize oyun oynamaya gözlerimizin içine bakarak laf anlatmaya çalışması,biz gelince heyecanlanması yaşanması gereken en özel duygularmış.oğlumun gözlerinin içindeki gülümseyiş dünyanın en paha biçilemez mücevherinden bile kıymetliymiş öğrendik.aslında minik öğretmenim benim ne kadarda çok şey öğrettin bize bu zaman içinde.biz sana öğretmenlik yaparız derken sen o konudada bizden geride kalmadın yani.....

Gözüm yavruma doymuyor.

Annem,yavrum,güzel oğlum birgün susacak mı vicdanım seni bırakıp işe gittiğim için?Şimdi günün özetini dinledim annanenden neler yapmışsın diye.merakla izlediklerini,gülücüklerini,yediklerini,kustuklarını,ağlayışını.....işten geliyorum sonra sen uyuyorsun...sabah evden çıkmadan 10 dakika önce uyanıyorsun hep sana bakıyorum,seni kokluyorum,seni biriktiriyorum içimde gün boyu yetsin diye ama olmuyor daha iskleden vapura binerken tükeniyor seni özlüyorum annem hemde çok......

göbek bağı.....

Artık benimde oğlumla olan göbek bağımı kesme vaktim geldide geçiyordu bile.uzun lafın kısası çalışmaya başladım.6 ay nasıl zor geçtiyse o kadarda çabuk geçti.oğlumla vakit zor olsa bile güzeldi,eşsizdi bin kere daha yaşardım onunla bu zamanı.Ama zamana karşı koyulmuyor oğlum büyüyor .umarım çalışıyor olsam bile onun önemli anlarını ıskalamam.belki birgün içindeki mükemmel anne vicdan hanıma ispatlayabilirim iyi bir anne olduğumu.belki dedim yaa!!!!!çok zor!!!!! her sabah önce evin kapısı kapanınca başlıyor bebeğimle ayrılığım.içim sızlayarak bakıyorum cep telefonumdaki oğlumun resimlerine.burun direğim sızlıyor.15 aydan beri onsuz hiçbirşey yapmadığımı farkediyorum.o 15 ay bir ömürmüş aslında ardı yok...

ek gıdalar ve oğlum :))))

bu çocukların hepsi mi sebzeyi sevmez?bi ağız burmalar dille itmeler bu sebzelerle işimiz zor vallaha.en sevdiğimiz meyveler elmamız armudumuz,kayısımız ve en büyük kabız kaynağımız muz dahi hepsi sevdiklerimiz.hımmmmm,hımmmmmmm.yoğurduda çok seviyor oğluşum.ama ne yerse yesin hepsinin ortak noktası oğulma pıt,pıt yağ löp,löp et olarak geri dönmesi.yani ek gıdalarda oğlumun formunu bozmadı.not:fotoğrafı kahvaltı sonrası çekilmiştir :))))))çok mutluyuz çoook