22 Eylül 2010 Çarşamba
Hugoya veda :(((
baban ve ailesi için çok önemliydi hugo.Dile kolay 19 seneyi beraber geçirmişlerdi onunla.Ben sahit olamadım ama baban hep anlatırdı hugonun genç hallerini,nasıl tatlı olduğunu.Şimdi ise hugonun huysuz yatalak bir ihtiyardan farkı yok.Babaanen ve deden onu o kadar güzel baktılar ki bu haline karşı.herikisindede gerçekten çok büyük hayvan sevgisi var bitanem.umarım sende onlar gibi bu hayatta ki canlılara karşı böyle içten bir sevgi duyarsın küçücüğüm.Bay,bay açmasız kahvaltı yapmayan,ayvalık tostunu çok seven hugo.Seni hep oğlumuza anlatacağız.....
21 Temmuz 2010 Çarşamba
seninle geçen 365 gün
canım oğlum artık 1 yaşına basmak üzeresin ve ben annen olarak seninle paylaştığımız bu zaman dilimi kelimeler sığmayacak kadar anlamlıydı. Benide yanına alarak mucizene ortak ettin anneciğim.20 kasım 2008 de anne karnında başlayan yolculuğun sorunsuz bir şekilde 12 ağustos 2009 akşamında güzel cemalini bize göstermenle gün ışığına çıktı.ve şimdi o günden beri aklımda,ruhumda ve kalbimde senin sıcacık sevgin var bebeğim.
Artık biliyorum ki insan birini ne kadar çok seviyorum diye ağlayabiliyormuş,kuzusunu görmediğinde içi yanıyormuş,işte,otobüste,yemekte hatta uyurken bile kafasının içinde oğlum şimdi napıyor diyebiliyormuş ve herşeyin nasılda biranda hiçliğe dönüşebileceğini evladının sağlığıyla öğreniyormuş.
Dünyamın en güzel rengi biricik oğlum,nefesinin sesi,gülüşünün içtenliği,gözlerinin ışıltısı hayatım boyunca sahip olduğum en değerli varlıklarım.Sevgimin en karşılıksız,en sorgusuz sualsiz halisin sen.Babana bile emanet edemeyecek kadar kıymetlimsin.Düşünüyorumda seninle kıyas yapacak bir varlık bulamıyorum bu dünyada.Sevgimin değerini ölçemiyorum zira can bile çok anlamsız kalıyor sen ve sana olan sevgimi anlatmaya çalıştığım cümlelerde.İyi ki doğdun toprağım iyi ki varlığınla evimizi ve ruhumuzu şenlerdirdin bitanem.Dünyanın en tatlı tadısın sen.Babanla ben çok güzel bir çifttik seninle çok güzel bir aile olduk.Nice yaşlara canım oğlum..........
Artık biliyorum ki insan birini ne kadar çok seviyorum diye ağlayabiliyormuş,kuzusunu görmediğinde içi yanıyormuş,işte,otobüste,yemekte hatta uyurken bile kafasının içinde oğlum şimdi napıyor diyebiliyormuş ve herşeyin nasılda biranda hiçliğe dönüşebileceğini evladının sağlığıyla öğreniyormuş.
Dünyamın en güzel rengi biricik oğlum,nefesinin sesi,gülüşünün içtenliği,gözlerinin ışıltısı hayatım boyunca sahip olduğum en değerli varlıklarım.Sevgimin en karşılıksız,en sorgusuz sualsiz halisin sen.Babana bile emanet edemeyecek kadar kıymetlimsin.Düşünüyorumda seninle kıyas yapacak bir varlık bulamıyorum bu dünyada.Sevgimin değerini ölçemiyorum zira can bile çok anlamsız kalıyor sen ve sana olan sevgimi anlatmaya çalıştığım cümlelerde.İyi ki doğdun toprağım iyi ki varlığınla evimizi ve ruhumuzu şenlerdirdin bitanem.Dünyanın en tatlı tadısın sen.Babanla ben çok güzel bir çifttik seninle çok güzel bir aile olduk.Nice yaşlara canım oğlum..........
15 Temmuz 2010 Perşembe
Toprağımın ateşle imtihanı :)))))
yandı,yandı,yandı oğlum.3 gün boyunca süren ateş başta ben ve babası olmak üzere tüm aileyi meraklandırdı.Tabii buna yapılan kan,idrar,boğaz kültürü gibi testlerdende bir neden anlaşılamayınca bizide 3 gün boyunca endişe ateşi yaktı.aklımızda neden ve türlü,türlü varsayımlarla dolaşıyorduk ki birden oğlumun vücudu bir kızarıklık kapladı.Anladık ki oğlum ilk bulaşıcı hastalığı olan 6.hastalığı geçiriyormuş.Hastalık geçti çok şükür.geride eskisinden daha huysuz ama bir mikrobu daha yenmiş,büyümüş bir Toprak bırakarak.
28 Mayıs 2010 Cuma
ilk anneler günümüz :)))
ilk anneler günü sabahıydı.birlikte uyanmamız.güne babanla ve seninle başlamak en güzel hediyeydi.herşeyden güzeldi ikinizin gözlerindeki ışıltı ve gülümsemeniz.yanımda sağlıkla olmanızdı her günü özel kılan tıpkı o gün ki gibi.tam 2 çift kocaman kahverengi gözden çıkan neşeydi,sevgiydi hayatımı anlamlı kılan.hep istediğim hayallerimin ötesine taşıyandı gülüşlerinizdi.durdum ve öylece baktım ikinize ben dünyanın en şanslı insanı olmalıyım dedim kendime ve hergünün sabahında olduğu gibi o günde şükrederek kalktım yatağımdan iyi ki hayatımdasınız diye.
26 Mart 2010 Cuma
%3 lük dişimiz
dişlerimizde geldi.hoşgelmişler.sıkıntılı bir süreç sonrası kavuştuk artık onlara hemde çok hakettik.7 aylık oğlum dişleriyle tanıştı :))))ama bu tanışmada ilk dişimiz bize feyk attı.zira önden iki dişimiz yerine alt sağda azı dişimiz çıktı.doktor teyzemiz bunun insanların genelinde yaklaşık %3 ünde görüldüğünü endişelenecek bir şey olmadığını söyledi bizimde içimiz rahat etti.oğluşum bir hafta içinde ikinci dişinide patlattı bu sefer doğru yeri tutturduk.öndeki dişlerimizden biri çıkıyor diğer çocuklar gibi yani :)))))ezcümle oğlum her geçen gün hatta saat büyüyor.mucizemin heranı dahada bi keyiflendi.bize oyun oynamaya gözlerimizin içine bakarak laf anlatmaya çalışması,biz gelince heyecanlanması yaşanması gereken en özel duygularmış.oğlumun gözlerinin içindeki gülümseyiş dünyanın en paha biçilemez mücevherinden bile kıymetliymiş öğrendik.aslında minik öğretmenim benim ne kadarda çok şey öğrettin bize bu zaman içinde.biz sana öğretmenlik yaparız derken sen o konudada bizden geride kalmadın yani.....
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)